تکُه ها

گذر که می­کنی از این همزیستیِ شلوغ، وقتی که مبهوت می­گردی در پی نشانه­ها، در مکان­هایی که می­شناسی یا حس می­کنی، در عبور از یک خیابانِ عریض، در پرسه­های بی­هدف در کوچه­ها، پارک­ها یا یک مرکزِ خرید، در یک نانوایی، سوار تاکسی، اتوبوس یا مترو، چیزهایی هستند که می­توانی بگویی و آن­ها که نمی­توانی. آبِ­دهانی [...]

نوشته را کامل بخوانید »